Wydawca treści Wydawca treści

Ochrona gatunkowa

Ochrona gatunkowa dotyczy najcenniejszych, unikatowych i rzadkich przedstawicieli flory i fauny. W Polsce ochroną ścisłą objętych jest 415 gatunków roślin, 232 gatunków grzybów i 319 gatunków zwierząt. 65 proc. gatunków dzikiej flory i fauny Polski to gatunki leśne.

Dobre rozpoznanie zasobów i składników przyrody oraz istniejących zagrożeń to podstawowa zasada ochrony lasu, a w tym ochrony przyrody. Jednym z wielu zadań służby leśnej jest gromadzenie informacji na temat nowych miejsc występowania, a także  coroczny monitoring znanych stanowisk grzybów, porostów, roślin oraz zwierząt występujących na ternie nadleśnictwa.

Spośród chronionych, zagrożonych i rzadkich regionalnie grzybów, porostów i roślin spotkać można na terenie Nadleśnictwa takie gatunki jak:

Lilia złotogłów /Lilium martagon/
Cis pospolity /Taxus baccata/
Jodła pospolita /Abies alba/
Zimoziół północny /Linnaea borealis/
Lepiężnik różowy /Petasites hybridus/
Sasanka otwarta /Pulsatilla patens/
Paprotka zwyczajna /Polypodium vulgare/
Czosnek niedźwiedzi /Allium ursinum/
Podkolan biały /Platanthera bifolia/
Bluszcz pospolity /Hedera helix/
Bobrek trójlistkowy, b. trójlistny /Menyanthes trifoliata/
Pióropusznik strusi /Matteuccia struthiopteris/
Turówka wonna, żubrówka /Hierochloë odorata/
Dereń świdwa /Cornus sanguinea/
Widłak goździsty /Lycopodium clavatum/
Sromotnik bezwstydny /Phallus impudicus/
Skrzyp zimowy /Equisetum hyemale/
Widłak jałowcowaty /Lycopodium annotinum/
Barwinek pospolity /Vinca minor/
Gnieźnik leśny /Neottia nidus-avis/
Storczyk szerokolistny /Dactylorhiza majalis/
Zawilec wielkokwiatowy /Anemone sylvestris/
Widłak wroniec /Huperzia selago/

Do najcenniejszych zwierząt spotykanych na terenie nadleśnictwa zaliczyć można takie gatunki jak:

Bóbr europejski /Castor fiber/
Żółw błotny /Emys orbicularis/
Żmija zygzakowata /Vipera berus/
Wilk szary /Canis lupus/
Ryś /Lynx lynx/
Wydra europejska /Lutra lutra/
Orlik krzykliwy /Aquila pomarina/
Puchacz /Bubo bubo/
Bielik /Haliaeetus albicilla/
Bocian czarny /Ciconia nigra/
Bocian biały /Ciconia ciconia/
Żuraw /Grus grus/
Siniak /Columba oenas/
Dzięciołek /Dendrocopos minor/
Bekas kszyk, kszyk /Gallinago gallinago/
Derkacz /Crex crex/
Łęczak /Tringa glareola/
Samotnik /Tringa ochropus/
Bąk /Botaurus stellaris/
Cyranka /Anas querquedula/
Cyraneczka /Anas crecca/


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Leśna Brać vice-mistrzami Polski w grze na rogach myśliwskich!

Leśna Brać vice-mistrzami Polski w grze na rogach myśliwskich!

Zespół Sygnalistów Myśliwskich „Leśna Brać” 2.10.2021 r. podczas XXV Ogólnopolskiego Konkursu Sygnalistów Myśliwskich „O Róg Wojskiego” w klasie mistrzowskiej zajął 2. miejsce i uzyskał tym samym tytuł vice-mistrza Polski! Brodnica, gdzie odbywał się konkurs, okazała się ponownie szczęśliwym miejscem dla mazurskich leśników, ponieważ dokładnie 5 lat temu zdobyli tu Róg Wojskiego zostając mistrzami Polski. W skład zespołu, pierwotnie istniejącego przy Nadleśnictwach Spychowo i Strzałowo, wchodzą również pracownicy Nadleśnictw Mrągowo, Parciaki, Jedwabno i debiutancko Maskulińskie. Wysoką formę sygnalistów potwierdziło 3. miejsce w kategorii Muzyki Myśliwskiej, najatrakcyjniejszej dla słuchających.

Mistrzami Polski w obu kategoriach został Zespół Trębaczy Myśliwskich „Bór”, za co im serdecznie gratulujemy.

Dodatkowym sukcesem może pochwalić się Nadleśnictwo Mrągowo, którego pracownica Gabriela Ulewicz w kategorii mistrzowskiej dostała się do dogrywki 5 najlepszych solistów, ostatecznie zajmując 4. Miejsce i będąc 1. spośród leśników.

Zespół „Leśna Brać” kierowany przez Adama Jażdżewskiego istnieje już 21 lat. Sygnały myśliwskie wybrzmiewają podczas polowań, spotkań hubertowskich, ślubów i pożegnań ludzi lasu, na konkursach sygnalistów, a także podczas licznych festynów oraz imprez. Staropolska tradycja gry na rogach myśliwskich, wywodząca się z czasów gdy była to jedyna możliwość porozumiewania się na odległość, znajduje coraz szersze grono miłośników i słuchaczy. Niech piękny dźwięk rogu myśliwskiego brzmi stale w mazurskich lasach, tak jak to opisał Mickiewicz w „Panu Tadeuszu”:

Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało,
Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.