Wydawca treści Wydawca treści

Lasy nadleśnictwa

Powierzchnia ogólna Nadleśnictwa Mrągowo wynosi 19 964 ha, w tym drzewostany zajmują 18 664 ha. Lesistość terenu wynosi średnio 24,3%, największa jest na terenie gminy Piecki, gdzie wynosi 53,8 %. Nadleśnictwo składa się z trzech obrębów: Gązwa, Sadłowo i Mrągowo. Mamy tu prawie wszystkie siedliska z występujących na terenie RDLP Olsztyn oraz większość rodzimych gatunków drzew (z czego sosna zajmuje 41% powierzchni, świerk – 16%, brzoza – 19%).


Lasy Nadleśnictwa Mrągowo stanowią 218 kompleksów leśnych. Tworzą one generalnie zwarte kompleksy. Większość lasów skupiona jest w 3 kompleksach leśnych powyżej 2000 ha stanowiących ogółem 62 % jego powierzchni, 5 kompleksów leśnych w przedziale od 500 ha do 2000 ha stanowi 18,4% powierzchni, a pozostałe 210 kompleksów zajmuje 19,6% powierzchni. Lasy prywatne występują przeważnie w dużym rozproszeniu i na niewielkich obszarach. Często przylegają do lasów nadleśnictwa, ale rzadko stanowią wśród nich enklawy.


Cechą charakterystyczną Pojezierza Mrągowskiego jest występowanie szeregu południkowo układających się rynien, w obrębie których często występują jeziora. Dział wodny Wisły i Pregoły przebiega w ten sposób, że wody z zachodnich rynien kierują się na południe do Narwi, ze wschodu zaś do Łyny. Wzdłuż rynien ciągną się wały ozów i kemów, ale na wysoczyznach między rynnami występuje glina morenowa. Wzniesienia nad poziom morza wahają się w granicach 130 - 170m. Budowa geomorfologiczna jest bardzo zróżnicowana, z bogata siecią rzek, pradolin, bruzd rynnowych z licznymi jeziorami. Tutejszy krajobraz cechują względne różnice wysokości dochodzące w strefie moreny czołowej do 20-30 m, przez co krajobraz urozmaicony jest licznymi wzniesieniami z jarami i wąwozami pokrywającymi ich zbocza.


Z budową geologiczną wiąże się występowanie określonych typów gleb. Od żyzności gleb zależy bogactwo i różnorodność życia roślinnego. Gleby Nadleśnictwa Mrągowo zostały wytworzone z utworów ostatniego zlodowacenia bałtyckiego. Znaczna cześć nadleśnictwa położona jest na równinie sandrowej oraz częściowo na wysoczyźnie polodowcowej zbudowanej głównie z utworów moren dennych i czołowych fazy pomorskiej. W obrębach Gązwa i Sadłowo największy udział maja żyźniejsze gleby płowe, gdzie dominującym substratem jest tutaj glina zwałowa. W tej części nadleśnictwa dominują siedliska lasowe, z większym udziałem gatunków drzew liściastych: buka, dębu, brzozy, graba, olchy, jesiona i klonu. W obrębie Mrągowo największy udział mają uboższe gleby bielicowo –rdzawe i gleby brunatno – rdzawe, przez co dominują tu siedliska borowe, gdzie występują głównie drzewa iglaste: sosna i świerk.


W lasach nadleśnictwa Mrągowo występuje wiele gatunków roślin i zwierząt podlegających różnym formom ochrony przyrody. Spośród roślin objętych ochroną gatunkową występują tu: lilia złotogłów, zawilec wielkokwiatowy, wawrzynek wilcze łyko, podkolan biały, bluszcz pospolity, rosiczka, różne gatunki storczyków, paprotka zwyczajna, pióropusznik strusi. Wśród zwierząt występujących na terenie nadleśnictwa występują gatunki łowne: łosie, jelenie, sarny, dziki, zające, lisy, jenoty, borsuki, kuny, norki. Ze zwierząt chronionych spotkać tu można wilki, rysie, bobry, wydry. Dobre warunki bytowania znalazły tu również ptaki chronione objęte ochroną strefową, takie jak: orliki krzykliwe, bieliki, bociany czarne i puchacz. Wśród innych gatunków objętych ochroną ciekawostką jest występowanie pojedynczych stanowisk żółwia błotnego.


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Niecodzienne twory mrągowskiej przyrody

Niecodzienne twory mrągowskiej przyrody

Ostatnie doniesienia z terenu zaciekawiły nawet najstarszych leśników.

Otóż pierwszą ciekawostką jest niewiarygodnych rozmiarów kopiec mrówek. Został znaleziony na terenie leśnictwa Surmówka przez leśniczego Wojciecha Perkowskiego oraz inżyniera nadzoru Piotra Kulasa. Leśne mrówki rude budują część nadziemną swoich domów z igliwia i martwych liści. Służy ona wygrzewaniu larw w kokonach, ponieważ wystawienie kopca na działanie promieni słonecznych zapewnia odpowiednią temperaturę. Kopiec otoczony jest ziemią wyniesioną przez mrówki z tworzonych komór i korytarzy podziemnych. Część podziemna służy do gromadzenia jedzenia oraz do zimowania owadów. Jest ona często o wiele większa od kopca. Jeśli tak to proszę sobie wyobrazić jak wielki teren pod ziemią zajmują surmówkowe mrówki!

Druga ciekawostka to lejkówka szarawa znaleziona na terenie szkółki leśnej w Świętej Lipce. Co w niej niezwykłego? Otóż na głównym okazie grzyba wyrósł drugi! Pani Wiesława Pręcikowska, leśniczy szkółkarz, śmieje się: teren szkółki jest tak mały, że grzyby rosną tu piętrowo. Sezon grzybowy już za nami, ale taki okaz wywoła przyśpieszone bicie serca nie tylko u grzybiarzy. Takie cuda tylko w Świętej Lipce.